Yazar: Vural Tandoğan
2020 yılında Tahoe gölünde 34 km solo yüzen bir yüzücünün paylaşımını görünce Furkan Hoca’ya şunu sordum: “Ben gölde 34 km yüzebilir miyim?” Ve Tahoe gölündeki solo geçişleri incelemeye başladık. Üç ayrı geçiş yapıldığını ve Triple Crown alınabileceğini görünce hayalimizi koymaya başladık. Hemen komite ile yazıştık. 2021 Temmuz ayı için yerimizi ayırttık.
Ama 2021 Nisan ayında çok ağır bir covid yakalandım. Ailemin, arkadaşlarımın ve Furkan Serbest hocamın çok büyük desteği ile Haziran’a ayağa kalktım. Fakat 2021 Temmuz ayında bu yüzmeleri yapacak gücüm yoktu. Organizasyon komitesi ile konuşarak geçişlerimizi 2022 yılına erteledik. Ama moral olarak çok kötüydüm. Datça’da antrenman yaparak kendimi geri getirmeye çalışıyordum. Sağ olsun Ağustos ayı gibi bir Turgut Esen kardeşimden telefon geldi. Kasım ayında Palamutbükü’nde bir yarış düzenleyeceğini ve burada beni onur konuğu yapacağını söylemesi bana çok büyük moral verdi. Bu moralle antrenmanlara devam ettim. Bu zor süreçte yanımda olan beni destekleyen herkese çok teşekkür ediyorum.
BÖLÜM GEÇİŞİ – 19.2 KM – 15 TEMMUZ 2022
Geçişten 4-5 gün önce çok yorucu bir yolculuktan sonra Tahoe’ya vardık. 15 Temmuz’a kadar ilk hedefimiz gündüzleri 30°C’ye çıkan geceleri 14°C’ye inen hava şartlarına, yükseklikten dolayı oksijen azlığına ve göl suyuna alışmaktı.
Furkan Hoca ile bu yüzme etaplarını maç olarak görüyorduk. Birinci maçı kazanamazsak ikinci maçın da üçüncü maçın da hiçbir önemi olmayacaktı. Bu arada geçişten gece önce tesadüfen Umur Salar ve Cem Payalıoğlu kardeşlerimin ailece beni ziyarete gelmeleri çok büyük motivasyon oldu benim için.
Geçiş gecesi 2.30 gibi kaptan Sylvia, hakem Kelly ile limanda buluştuk. Benim tedirginliğimi gören Sylvia ve Kelly bana devamlı moral veriyorlardı. Bu geçişte bana tekneden yardım eden yeğenim Demir vardı. Yanılmıyorsam hava 13-14 °C su 16 °C civarındaydı. Tekneyle geçişin başlayacağı noktaya geldik. Karaya verilen işaretle yüzmeye başladım. Yüzmenin birinci saati sonrasında Demir karıştırıcı besin karbonhidrat besin karışını verdi. Ama sıcak olması gereken karbonhidrat besin karışını soğuktu. Sıcak suyumuz termosta idi ama termosta işini doğru yapmamıştı. İçimden “Bizde işler böyle” dedim. Hava ve su soğuktu sıcak içeceğe ihtiyacım vardı. Demir, kaptana durumu anlatınca ikinci beslenmede onlar termostan sıcak su alıp besin hazırladılar. Bu sorunu çözünce moralim yerine geldi. Gün ışığı çıkınca morallerimiz daha yükseldi. Sylvia, Kelly ve Demir’den gelen alkış ve bravo sesleri beni daha motive ediyordu. Sağ olsun ortalara doğru nabzım hızlı atmaya başladı. Tempomu düşürerek nabzımı normale getirdim. Bundan sonraki beslenmelerde dikey pozisyonda bacaklarımda kramplar girmeye başladı. Sırt üstü beslenmeyi denesem de kramplar devam ediyordu. Sadece serbest yüzme krampları geçiriyordu. Bu yüzden beslenmeleri çok kısa tuttum. Daha sonra yüzerken hayatımda ilk defa sol kolumda kramp girmeye başladı. Bu şekilde yüzerken 7 saat 36 dk sonra nihayet karaya ayak bastım. Karaya ayak bastığımda iki bacağım arkasında komple kramp girdi. Ama başarı mutluluğuyla tekneye krampı bacaklarla döndüm. Çok şükür ilk maçı kazanmıştık. Sıra 21 Temmuz’daki maçtaydı.
